2006/Apr/23

สวัสดีครับ ผมหายไปสองวัน ก็ไปเตรียมงานน่ะครับ จะไปจ. นครฯ ยังไงก็ต้องขอขอบคุณเพื่อนที่ได้ให้กำลังใจผ่าน blog นี้นะครับ ....ผมเล่าไปถึงไหนแล้ว อ๋อ เข้ากรุงเทพฯแล้วใช่ไหมครับ หลังจากที่อยู่กรุงเทพฯด้วยเงินเพียง 900 บาทแล้ว ผมนั่งคิดกับเพื่อนตลอดเลยครับว่าเราจะกินอะไรกันดี ผมพูดกับเพื่อนว่า "ไอ้ขาว ถ้าเรากินไข่ทุกวันนี่ เอ็งคิดว่าเราจะอยู่ได้มั้ย" และแล้วผมก็ได้รับความเห็นชอบจากเพื่อนครับ แต่ในความเป็นจริงลองคิดดูสิครับว่าใครจะไปกินไข่ได้ทุกวันจริงมั้ยครับ ถือว่าอาจจะเป็นความโชคดีของผมก็ได้ครับ ที่มูลนิธิเค้าให้เบี้ยเลี้ยงครับ วันละห้าสิบบาท ก็อยู่ได้ครับ มาถึงตอนเข้าเรียนคอม ช่วงเวลานั้นเป็นคอมพิวเตอร์รุ่น 386 486 ครับ จอก็เป็นสีเขียว ระบบปฏิบัติการก็เป็น MS-DOS เก่าครับ วันแรกยังไม่มีเหตุการอะไรมากมาย แต่วันที่สองนี่สิครับ ผมทำคอมฯเค้าพัง ด้วยความรู้มาก เอ้ย รู้เท่าไม่ถึงการครับ ผม copy โปรแกรมจุฬา โปรแกรมนี้ถ้าใครที่เคยใช้ครื่องตอนช่วงนั้นคงจะรู้จักดี ผม copy ออกมาวางที่ C Prompt ครับ "ซวยจริงๆ" ผมคิดอย่างนั้นจริงๆ "ต้องโดนอาจารย์ด่ายับแน่" แต่ผิดครับ ผมคิดผิด อาจารย์ไม่ว่าอะไรผมเลยแม้แต่นิดเดียว โชคดีมากๆที่ได้อาจารย์ใจดีมาสอนครับ

ผมเรียนมาได้เรื่อยๆ แล้วก็เริ่มสงสัยว่าข้างในเครื่องนี่มันมีอะไรบ้าง ก็ถามอาจารย์ทุกวัน จนผมคิดว่าอาจารย์ท่านคงจะเริ่มรำคาญผมน่ะครับ วันหนึ่งก็เลยมีเหตุการนี้เกิดขึ้นมา "อาจารย์ครับ ตกลงแล้วข้างในเครื่องนี่มันมีอะไรบ้างครับ" ผมถาม "เห้อ" อาจารย์ถอนหายใจใหญ่ "เอ้า ถ้าอยากรู้นักก็แกะดูเลยแล้วกัน เห้ย แต่คนอื่นห้ามแกะนะเว้ย" อาจารย์พูด ผมดีใจมากครับ ลงมือแกะในทันที ง่ายครับ แกะง่ายมาก ใช้เวลาไม่ถึง 15 นาทีผมแกะหมดเครื่องเลย แต่ผมทำผิดใหญ่หลวงครับ เพราะตอนแกะผมไม่ได้ดูเลยว่าชิ้นไหนมันอยู่ตรงไหน ปัญหาก็คือว่าต้องประกอบให้ทันเรียนอีกวันหนึ่ง ถ้าไม่ทันก็ไม่ได้เรียน เพราะคอมฯเนี่ยเครื่องใครเครื่องมันครับ ผมลองแล้วลองอีก เชื่อมั้ยครับ ผมนั่งประกอบทั้งคืน รวมกับอีกหนึ่งวัน ผมไม่ได้กินข้าวด้วยครับ ปกติผมเป็นคนใจร้อนครับ แต่ครั้งนั้นสิ่งที่เกิดมันสอนให้ผมเป็นคนใจเย็นได้ภายในคืนเดียว เลยเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมรักมันครับ แล้วผมก็ทำมันเสร็จจนได้ ผมเลยศึกษามันมาอย่างตั้งใจโดยตลอด ถึงแม้ว่าจะหมดยุคของ MS-DOS แล้วก็ตาม ผมก็เริ่มศึกษาระบบ windows ด้วยตัวเองมาตลอดครับ แล้วผมจะไม่หวงความรู้ที่ผมมีอยู่แน่นอนครับ เพราะฉะนั้นช่วงต่อไปนี้ หากเพื่อนท่านไหนมีปัญหาเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ก็ลองถามๆมาดูนะครับ ถึงแม้ว่าผมจะเป็นคนไม่ได้เก่งอะไรมาก แต่ผมชอบครับ ชอบที่จะหาคำตอบครับ

แล้วเดี๋ยวครั้งน่าผมจะเริ่มเอาความรู้มาคุยกันก็แล้วกันนะครับ อ้อ อาจจะมีไร้สาระบ้างก็คงไม่ว่ากันนะครับ
ไปนครก่อนนะครับ บ๊ายบ่าย

Comment

Comment:

Tweet


#4 by คนช่างสงไส มีความเห็นว่าเป็นผู้มีความอดทน และอุษาหะมากกกกเลยคะ ยินดีด้วยในความสำเหร็จรู้ศึกว่าจะมีลักษณะคล้ายๆคนรู้จักเลยสวัสดีค่ะ (115.67.27.51) At 2009-06-08 16:31,
ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น..... และพยายามต่อไป ด้วยความดีและอดทนนะคะ...
#3 by ฝนหลวง (210.86.222.95) At 2006-05-01 20:49,
สรุปว่าได้แกะเครื่องก้เลยรักมันดี ถ้าเราจะชอบอะไรเนี้ยต้องลองทำด้วยตัวเองนะค่ะ
#2 by ลูกหวาย At 2006-04-25 12:18,
ขอไปด้วยคนครับ เข้ามาอ่านทั้งหมดแต่ยังไม่มีโอกาสได้มาเม้นเลย น่าสนใจมากครับ ทุกคนที่ได้เข้ามาอ่านก็คงจะทึ่งในความสามารถของพี่ด้วย ไปครับ ถรจะออกแล้ว
#1 by เปี๊ยก At 2006-04-23 14:20,